उनी र पानीपुरी

उनी र पानीपुरी

सधैझै नारायणीको किनारमा मान्छेहरुको जमघट निकैनै थियो।

कोहि हावा खान आउथे, भने कोहि भजन सुन्न​, तेस्तै पानीपुरि, चटपटे खान, भने कोहि फोटो खिच्न​। अनि आजकाल बोटिङ गर्ने पनि छुटै भिड l

हो सचिनै… त्यो सिरिरि हावा, त्यो सुर्यास्तको रमणिय द्रिश्यको छुट्टै मज्जा थियो।

मान्छेहरु त्यो सबैमा मग्नहुन हतार हतार लम्किने भिड कम भएको थिएन​।

म सधैझै पन्डितजीको पानीपुरी पसलमा बसिरहेको थिए। भन्नुपर्दा मेरो दैनिकि नै बनेको थियो। हाम्रो ज्ञाङको अड्डानै यहि थियो।

पानीपुरी त सबैले खानु भ​एकै होला?

कसैले यसलाई फुल्की, गोलगप्पा त कसैले पुच्का पनि भन्दा रहेछन्।

हामी यहाँ चितवनमा पानीपुरी भनेर नै प्रख्यत छ। ​

त्यो गोलो कुरकुरे पुरीमा भरिएको आलु-प्याजको मिक्स अनि इमिली, कागती र मसलाले बनेको त्यो स्वादिलो पिरो, अमिलो चट्ट परेको पानीमा डुबाएर खानुको मज्जा आहा॥॥

मुखबाट पानी सम्झदैमा आउने॥॥

हाम्रो ग्रुपमा कसैको birthday होस या कुनैपनि पार्टिको treat होस पानीपुरी हुनै पर्थेयो l

त्यस्तै त्यो दिन पनि मेरो उद्धेश्य​ भनेको पानीपुरी खाने र बेलुकि एक कप तातो कफि खादै आरतिको धुन सुन्नेनै थियो। साथिहरु खाने भन्दपनि को -को आउछन..चिनेको आए बोलिहाल्ने.., एसो जोडि देखे भोलिपल्ट कलेजमा उभद्रो मचाउनेनै थियो।

"ए पन्डित भाइ दुई प्लेट पानीपुरि देउ त​।"

"ओहो दाजुहरु आज जम्मा दुई प्लेट मात्र माग्नु भ​एको छ त​?"

" धेरै कुरा नगर भाइ॥ यो त सुरुवात मात्र हो।"

पन्डित भाइलाई जिस्काउदै, गीत गाउँदै, हल्ला गर्दै खानुको आनन्द छुट्टै।

हामी सधैनै तेहि पसलमा जाने भएर पनि होला जे भनेपनि हाँसेर टर्थियो।

साथीहरु केटिहरु त्यहाँ आउने वितिक्कै सधैनै आवाज अझै चर्को बनाउदै गित गाउन थाल्थे।

मेरो ध्यान भने पानीपुरीमा नै डुबिरहन्थ्यो।

त्यो दिन हल्लाहरुको बिचमा एउटा सुरिलो स्वरले एक्कासि मेरो ध्यानाकर्षण गर्यो।

" म पानीपुरी खाँदिन बरु कफिनै बनाइदेउ भाइ।"

म त्यो केटीहरुको ग्रुपमा कस्को आवाज हो भनेर तन्किएँ।

सेतो कुर्थि र निलो जिन्समा, काँध सम्म आउने त्यो घुमाउरो कपाल​, सर्लक्क परेको जिउडाल​, ठुलाठुला मृगका जस्ता आँखा। त्यो झपक्क परेको परेलाले हामी तिर नियाल्दै थियो। हामी तिर तर्के नजर पार्दै आफ्नो साथिहरुसंग मुस्कुराएको त्यो मुस्कान​॥॥ ओहो॥॥

मलाइ एकै नजरमा माया बसेको थियो।

मेरो मनका तरङ्गहरु तरङित भ​एका थिए। पानीपुरीको स्वादमा डुब्ने मलाइआज त्यो पानीको स्वादले छुन सकेन​।

म उनैलाई हेरि टोलाई रहें। मेरा नजर उनीमा गएर अढीइरहे।

मलाइ उनी सामु ग​एर बोल्ने आँट पनि थिएन​।

करिब आधा घन्टा पछि त्यो ग्रुप गयो। मैले केहि गर्न सकिन एकाएक हेरिनै रहें।

" ओए के टोलाएको?" गइ सके ती॥

गललल​… हाँसोले मलाई बिम्झायो।

अवाक म मुस्कुराएँ मात्र​।

म कति बेला घर पुगेछु पत्तोनै भ​एन​ l

मेरो मनमा उनको मात्र झझल्को आइरहेको थियो।

मनमा उबजिएका अनेकौ प्रश्नहरुले राम्रो सङ्ग निदाउन पनि सकिन​। कहिले भोलि होला र उनीसङ्ग भेटेर कुरा गर्ने मात्र मेरो आभिलाशा थियो।

भोलिबाट पर्सि भयो अनि निको पर्सि तर उनी आइनन्॥॥

मेरा यी दुई नयनले सधैं उनीलाई नै कुरिरहे llll

Effects of lockdown onchild psychology

Effect of coronavirus (COVID 19) lockdown on the mental health of children

The coronavirus crisis and the restrictive measures taken to restrain the outbreak have a negative impact on people's mental health and wellbeing. Children and teenagers are among the vulnerable group.
Social distancing, the disruption of their normal routine due to the closure of schools, missing the friends and 24/7 inescapable news coverage are challenges that are affecting them. It is natural to feel stress, anxiety, fear, and loneliness currently.
The constant inundation of bad news can be very disturbing for a child. Common issues are being scared about catching the COVID-19, concerned for the family members and worries about death. Their daily routine has been halted for a couple of weeks. It's being very difficult for them to cope with these challenges.
Around-the-clock news flashing pictures of empty roads, shops, and charts of death rates is making them panic on the pandemic that is picking up so fast and dominating our day to day life.
Children are skipping their daily self-care routine. Excessive use of television and misuse of mobile phones for fun works, games only are even causing physical, mental and social harm on its own. While parents themselves are having to juggle looking after their children while working from home.
In order to mitigate the psychological effect of the lockdown, we as parents must talk to the child about the virus to understand the facts whilst providing emotional support.
According to UNICEF "School shutdown is also a chance to make a better relationship with our children and teenagers." Parents and their children should create a flexible but consistent daily routine.
The United Nations Children's Fund (UNICEF) has issued six parenting tips for parenting during the coronavirus (COVID-19) outbreak. And they are:
1. One–on-one time
- One-on-One time is free and fun. It makes children feel loved and secure and shows them that they are important.
- With babies or toddlers, parents can copy their facial expressions or sounds, sing songs, tell stories or share pictures.
- With young children, read books, walk outside around home, dance or sing songs, doing household works as playing games, helping with their course books.
- With teenagers, talking about something they like: sports, music, friends, exercise together, watch an informative TV program
2. Keeping positive
Parents need to be positive while reacting to our child. It might be difficult to feel positive while children driving crazy but positive reinforcement is very useful to them. Be flexible so that teenagers could communicate with you.
3. Get structured
- Creating a flexible but consistent daily routine for study activities as well as free time
- Teaching child about keeping safe distances by writing a note or drawing pictures to share with people
- Making handwashing and hygiene fun by making 20sec song and praising them for good habits.
4. Bad behavior
As children get tired, hungry or afraid they might catch bad behavior, but we need to keep calm and show consequence. Praising for being good, and consistent routines will reduce bad behavior.
5. Keep calm and manage stress
Parents need to keep calm, as everyone is facing the same situation. Yoga or relaxation techniques might help.
6. Talking about COVID – 19
Children are very curious to learn new things, talk about the virus and its consequences, the current situation, what they know about the virus, etc., which help them to ventilate.
Hence parents play a great role in minimizing psychological stress and making them able to ventilate their turmoil. Talking to them will help children realize they are not alone and that the shutdown is just temporary for our own betterment. It’s very helpful if parents allow them to make time for themselves, create a daily routine to limit the impact having time off and can have on mood, sleep, TV, exercises, schoolwork or hobbies.

By Shubha Devi Sapkota
M.Sc. Nursing (Child Health Nursing)

https://swasthyakhabar.com/story/31592

मुक्ति

मुक्ति

हृदयका पानामा अल्झिएका
तिता अतितका स्मृतिहरु
आज एक्कासि मानसपटलमा
सम्झना बनि झल्किदै छन्
लहुका अक्षरहरुले कोरिएका
ति निष्ठुरी कथा व्यथाहरु
दुई थोपा आँशुका ढिका बनि झरिरहदै छन्
नियतिको खेल यस्तै रहेछ​
जीत भन्दा हार नै प्रथम भ​एछ​
आज हैन भोलि भन्दै गन्दै
माकुराको जालो सरि जेलिएछ​
आज एक्कासि मनले विद्रोहि
लडाईमा होमिने अठोट गर्यो
पिंजडाको सुगाले बषौं देखि कल्पिएझैं
आन्दोलनको विज रोपि
मुक्तिको झन्डा फरफराई
खुला निलो आकाशमा रम्ने
आशा बोकि हिड्दै छ जिन्दगी

- शुभा

जब देखी तिमी मेरो जीवनमा आयौ

जब देखी तिमी मेरो जीवनमा आयौ

मिति २०६५ फाल्गुन २४ गते, दिउशो ४ बजे ललितपुर को जाउलाखेलमा हाम्रो पहिलो भेट भयो । हाम्रो आपशी मेल हुन समयनै लागेन । तिमीले मेरो जीवन म प्रवेश गर्यौ ।

म अति नै  हर्शित तथा उल्लासित थिए । म तिम्रो बयान साथिसङ्ँगी सँग गर्न​ धेरै नै आतुर​ हुन्थिए ।

चिटिक्क परेको तिम्रो जिउडाल, देख्दा सबैको मन लोभ्याउने तिम्रो रुप​।

आहा॥॥।

साँचिनै मलाई तिमी सङ्ग माया बसेको थियो।

तिमीलाइ सुरक्षित राख्ने तथा नयाँ नयाँ पहिरन पहिराउन म सधै तत्पर हुन्थें।

मेरा साथिहरुले पनि तिमी जस्तै प्रिय खोजेछन्। उनिहरुको जतिनै बयान सुने तापनि मलाई तिमीनै प्यारो थियौ।

तिम्रो जस्तो आकृति, श्वरुप​ र रङ्ग भए पनि मेरो सधै प्रिय छौ।

जोकसैले  तिम्रो बयान गरे म मक्ख पर्थें। यदि तिम्रो आलोचना गरे मेरो रिसको पारो तातथ्यो।

जहाँ कहि गए पनि तिमी साथ हुन्थ्यौ सधैभरि। घर​, कलेज​, आफिस सम्म को जिवन चक्रमा सधै साथ तथा भरोशा मिलेको थियो।

कुनै पनि काममा होस या कसैको सम्झना होस पहिले तिम्रो साथ खोज्थे।

मेरो जीवनका कुनै पनि पल तिमी बिना बाँच्न कठिन बनेको छ​।

हो.. मेरो सच्चिनै तिमीमा निर्भरता बड्दै छ।

“मेरो प्रिय दुर्भाश यन्त्र (मोबाइल​)”

मेरो बिहानीको अलर्म देखि दिन को अन्त्यको सुमधुर धुन सम्म तिम्रो साथ कहिले छुटेको हुँदैन​। कामको अप्पोइन्टमेन्ट होस या कसैको फोन नुम्बर होस या आफन्तिको जन्मदिन नै किन नहोस सबै तिम्रै भरमा चलेको छ​। 

बैकको काम​, कलेजको फिस​, पानी बिजुली टेलिफोन सबैको फिस तिमीबाट हुन्छ​। मनोरञ्जन नै किन नहोस सबै तिमी ले नै उपलब्ध गराउँछौ।

तिमी बाहिर पनि समाज छ​। साथिहरु छन्। बैधिक ज्ञान पाउने सुन्दर हरियाली छ भन्ने पत्तो हुन छोडेको छ​।

मानसिक​, शाररिक तथा सामाजिक समस्याको विकास गराउदै छौ॥

तिमीले कति बिकृति पनि निम्त्याएका छौ भन्ने हेक्का छैन​।

पहेला बच्चाहरु बाहिर खेल्न जन्थे, समाजमा घुल्मिल हुन्थे भने आजकल आफ्नै PUBG, Tiktok जस्ता अनेकौ कार्यक्रममा अल्झिन थालेका छन​।

हो तिमीले हाम्रो जिन्दगीलाई सरलीकृत, भरपर्दो र सुविधाजनक बनाएका छौ तर कुनै पनि कुरामा अत्याधिक आश्रित हुनु जीवनलाई अस्वस्थ बनाउनु हो।

SELF LOVE

SELF LOVE

The girl in the mirror
With grinning face
Hiding the grief against
You were running
From all the haunted emotions
Away from the hurt unbearable
Searching the free soul
In the chaos of people
I'm so sorry
Had wandered off the track
But now,
A veil is lifted
Whole new perspective is born 
Found myself along the way
You deserved righteous lips
A scrupulous heart
A world full of affinity
Now I'm unfolding oneself
Ameliorating the mess
To see and believe
In who I am and becoming
And yet to be

That night...

That night..

As a hustling day ends
Her lonesome night starts
Customarily she stays on the terrace
Cup filled with hard coffee
A soft music fills the air
Quietly humming along
Just next to her door
Could hear the vibrating string
That sweet sound melody
She closed her eyes
She heard it more
She felt it more
Heart beating
Brain dreaming
Deep within her
Falling for the music
Perhaps for the musician
Twirling along the acoustics
Smitten with the rhythm
Unfortunately the night passed
In the blink of an eye
She wished for
For dawn to turn dusk
To reconcile the moment
An air of melancholy surrounded her
Since the same night never appeared

SURVIVOR

Survivor

A girl and her guitar

Set off at dawn across the city

Daring to walk all alone

Out of the blue,

Acid flung at her face and body

Carving deforming contours

Painful scream and begging for help

Floundering on the dusty street

Burning her identity inside out,

Minutes passed into hours then years

But the devil persisted

Making her die every single day,

Despotism shall not be allowed to succeed 

Yet, her audacity surges up

Fighting against the fear and agony 

Shimmering glow of transcendent hope